ការពន្យល់
ប្រចាំថ្ងៃ
អត្ថាធិប្បាយព្រះគម្ពីរ
ព្រះយេស៊ូដាស់តឿនអ្នកកាន់តាមទ្រង់ឲ្យបង្ហាញជំនឿរបស់ពួកគេជាសាធារណៈ ដោយចង្អុលទៅធាតុប្រចាំថ្ងៃដែលសំខាន់សម្រាប់ជីវិតដ៏ល្អគឺ អំបិល និងពន្លឺ។ ព្រោះពេលដែលជីវិតដូចជាអាហារខ្វះអំបិល វានឹងទៅជាធុញ គ្មានរសជាតិ គ្មានន័យ គ្មានសង្ឃឹម។ អ្នកអាចស្លាប់ដោយសារកង្វះនេះ។ ប្រសិនបើជីវិត, ដូចជា “ទីក្រុង” (v. 14) ត្រូវបានដកហូតពន្លឺ វាក្លាយជាគ្រោះថ្នាក់ដោយគ្មានចំណុចយោង ដោយគ្មានការតំរង់ទិស។ បន្ទាប់មក យើងអាចបាត់បង់ខ្លួនឯងនៅក្នុងភាពងងឹតរបស់វា។
នេះគឺជាពេលដែលដំណឹងល្អ និងជីវិតខាងវិញ្ញាណទាំងអស់បានរលាយបាត់ ដោយទុកឱ្យបុគ្គលម្នាក់ៗមានការវង្វេងស្មារតីនៅក្នុងសង្គមដែលកំពុងស្វែងរកអត្ថន័យ និងនៅក្នុងពិភពលោកដែលមិនច្បាស់លាស់។ នោះហើយជាមូលហេតុដែលសព្វថ្ងៃនេះ គ្រីស្ទបរិស័ទច្រើនជាងពេលណាៗទាំងអស់ត្រូវបានហៅឱ្យធ្វើជាសាក្សីចំពោះព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះដោយគ្មានការភ័យខ្លាចក្នុងគ្រប់វិស័យនៃជីវិតរបស់ពួកគេ។ ទោះបីជាពេលខ្លះវាផ្ទុយនឹងការរំពឹងទុក និងមនោគមវិជ្ជានៃពិភពលោកនេះក៏ដោយ។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ អ្នកមិនអាចធ្វើឱ្យវាក្លាយជាការពិតទាំងស្រុងដែលអនុវត្តចំពោះមនុស្សគ្រប់រូប សូម្បីតែក្រៅពីជំនឿក៏ដោយ។ ព្រោះបើអាហារប្រៃពេក វាបាត់បង់រសជាតិ ហើយត្រូវបដិសេធ។ ប្រសិនបើពន្លឺខ្លាំងពេក វាអាចបណ្តាលឱ្យរលាក និងងងឹតភ្នែក។
ដើម្បីជៀសវាងភាពជ្រុលហួសហេតុនៃមូលដ្ឋាននិយម និងការនិយមជ្រុល យើងមិនត្រូវភ្លេចរឿងនេះឡើយ។ “អំបិលនៃផែនដី” និង “ពន្លឺនៃពិភពលោក” (ខ ១៣-១៤) មិនស្ថិតនៅក្នុងលក្ខណៈនៃចំណេះដឹងអំពីព្រះ ដែលត្រូវតែដាក់ និងការពារ។ គាត់ជាមនុស្សដែលត្រូវស្តាប់ ហើយធ្វើតាមដោយបន្ទាបខ្លួន ៖ ព្រះគ្រីស្ទដែលមានបន្ទូលថា ៖ “ខ្ញុំជាពន្លឺនៃពិភពលោក” ។ (យ៉ូហាន ៨:១២)
ការអានបន្ថែម៖ ពង្សាវតារក្សត្រទី១ ១៧:៧-១៦; PS: ៤
