សម្រង់ថ្ងៃដោយ មហាត្មៈ គន្ធី៖ «សេរីភាពមិនមានតម្លៃទេ បើមិនរាប់បញ្ចូលសេរីភាពក្នុងការធ្វើខុស»។

សេរីភាពគឺជាសិទ្ធិដ៏មានតម្លៃបំផុតដែលមនុស្សគ្រប់រូបមាន ប៉ុន្តែអត្ថន័យពិតរបស់វាលើសពីជម្រើស ឬសិទ្ធិ។ មហាត្មៈ គន្ធី ជឿថា សេរីភាពពិត រួមបញ្ចូលសេរីភាពក្នុងការធ្វើខុស និងរៀនពីពួកគេ។ បើគ្មានឱកាសបរាជ័យ មនុស្សមិនអាចទទួលបានបទពិសោធន៍ ប្រាជ្ញា ឬទំនុកចិត្តឡើយ។ សម្រង់បំផុសគំនិតនេះរំឭកយើងថាភាពល្អឥតខ្ចោះគឺមិនអាចទៅរួចទេ ហើយកំហុសគឺជាផ្នែកសំខាន់នៃការរីកចម្រើន។ វាលើកទឹកចិត្តបុគ្គល និងសង្គមឱ្យផ្តល់តម្លៃដល់ការរៀនសូត្រ ទំនួលខុសត្រូវ និងការអភិវឌ្ឍន៍ផ្ទាល់ខ្លួនតាមរយៈបទពិសោធន៍ ជាជាងការភ័យខ្លាច។

សម្រង់នៃថ្ងៃ

«សេរីភាព​មិន​មាន​តម្លៃ​ទេ បើ​មិន​រាប់​បញ្ចូល​សេរីភាព​ក្នុង​ការ​ធ្វើ​ខុស» – Mahatma Gandhi

សម្រង់បង្ហាញថាសេរីភាពពិតអនុញ្ញាតឱ្យមនុស្សធ្វើកំហុស រៀនពីកំហុស ក្លាយជាមនុស្សឆ្លាត និងអភិវឌ្ឍការទទួលខុសត្រូវដោយមិនភ័យខ្លាច ឬការរឹតបន្តឹងដែលមិនចាំបាច់។

Mahatma Gandhi គឺជាមេដឹកនាំដ៏សំខាន់បំផុតមួយនៃចលនាសេរីភាពឥណ្ឌា។ សម្រង់​នេះ​ឆ្លុះ​បញ្ចាំង​ពី​ទស្សនវិជ្ជា​របស់​គាត់​ដែល​ថា សេរីភាព​ពិត​រួម​បញ្ចូល​ទាំង​សិទ្ធិ​ក្នុង​ការ​ធ្វើ​ខុស រៀន​ពី​ពួកគេ និង​កែលម្អ​ក្នុង​នាម​ជា​បុគ្គល និង​ក្នុង​សង្គម។

អត្ថន័យនៃសម្រង់

សម្រង់បានសង្កត់ធ្ងន់ថាសេរីភាពមានអត្ថន័យតែនៅពេលដែលមនុស្សត្រូវបានអនុញ្ញាតឱ្យធ្វើការសម្រេចចិត្តដោយខ្លួនឯង ទោះបីជាការសម្រេចចិត្តទាំងនោះជួនកាលនាំទៅរកកំហុសក៏ដោយ។ បុគ្គលម្នាក់ៗរៀនតាមរយៈបទពិសោធន៍ ហើយកំហុសតែងតែក្លាយជាមេរៀនដ៏មានតម្លៃដែលជួយកសាងចរិត និងប្រាជ្ញា។

នៅពេលដែលមនុស្សត្រូវបានបដិសេធសេរីភាពក្នុងការធ្វើខុស ពួកគេក៏បាត់បង់ឱកាសដើម្បីរីកចម្រើន ច្នៃប្រឌិត និងកែលម្អផងដែរ។ គន្ធីបានជឿថា សង្គមមួយដែលផ្អែកលើការជឿទុកចិត្ត ទំនួលខុសត្រូវ និងការរៀនសូត្រគឺខ្លាំងជាងមួយដោយផ្អែកលើការភ័យខ្លាច និងការគ្រប់គ្រងហួសហេតុ។ ដូច្នេះ សេរីភាពគួរតែរួមបញ្ចូលសិទ្ធិក្នុងការបរាជ័យ គិត និងកែលម្អ។

ហេតុ​អ្វី​បាន​ជា​សម្រង់​នេះ​ដូច​សព្វ​ថ្ងៃ

សម្រង់​នេះ​នៅ​តែ​ពាក់ព័ន្ធ​ព្រោះ​ជីវិត​សម័យ​ទំនើប​តែង​តែ​បង្កើត​ការ​ភ័យ​ខ្លាច​ចំពោះ​ការ​បរាជ័យ។ សិស្សខ្លាចពិន្ទុមិនល្អ អ្នកជំនាញខ្លាចការសម្រេចចិត្តខុស ហើយបុគ្គលស្ទាក់ស្ទើរក្នុងការស្វែងរកឱកាសថ្មីៗ ព្រោះខ្លាចការរិះគន់។ ពាក្យសម្ដីរបស់គន្ធីរំលឹកយើងថា កំហុសមិនមែនជាសញ្ញានៃភាពទន់ខ្សោយនោះទេ ប៉ុន្តែជាការបោះជំហានទៅរកភាពជោគជ័យ។

រាល់ការច្នៃប្រឌិត ការរកឃើញ និងសមិទ្ធិផលគឺផ្អែកលើមេរៀនដែលបានរៀនពីបរាជ័យ។ សម្រង់បំផុសគំនិតមនុស្សឱ្យទទួលយកហានិភ័យ ទទួលយកភាពមិនល្អឥតខ្ចោះ និងឆ្ពោះទៅមុខដោយទំនុកចិត្ត។

របៀបដែលអ្នកអាចអនុវត្តរឿងនេះ

• ទទួល​យក​កំហុស​ជា​ឱកាស​រៀន​សូត្រ ជា​ជាង​បង្ក​ឱ្យ​មាន​ភាព​អាម៉ាស់។
• ប្រសិនបើអ្នកបរាជ័យ សូមវិភាគអ្វីដែលខុស ហើយប្រើបទពិសោធន៍ដើម្បីកែលម្អ។
• លើកទឹកចិត្តអ្នកដទៃឱ្យបញ្ចេញគំនិតរបស់ពួកគេដោយមិនខ្លាចការវិនិច្ឆ័យ។
• អត់ធ្មត់នឹងខ្លួនឯង ហើយកុំរំពឹងថានឹងល្អឥតខ្ចោះក្នុងគ្រប់កិច្ចការ។
• មើលកំហុសទាំងអស់ជាមេរៀនដែលរួមចំណែកដល់ការរីកលូតលាស់ មិនថាក្នុងការអប់រំ អាជីព ឬទំនាក់ទំនងផ្ទាល់ខ្លួន។
• ការអភិវឌ្ឍភាពធន់ ទំនុកចិត្តលើខ្លួនឯង និងទំនួលខុសត្រូវ នឹងជួយអ្នកឱ្យរីករាយជាមួយនឹងអត្ថន័យពិតនៃសេរីភាព ខណៈពេលដែលក្លាយជាមនុស្សដែលមានប្រាជ្ញា និងរឹងមាំជាងមុន។

មហាត្មៈ គន្ធី

មហាត្មៈ គន្ធី ដែលមានឈ្មោះពេញថា Mohandas Karamchand Gandhi កើតនៅថ្ងៃទី 2 ខែតុលា ឆ្នាំ 1869 នៅ Porbandar ។ ឪពុករបស់គាត់ Karamchand Gandhi បានបម្រើការជា Diwan (នាយករដ្ឋមន្ត្រី) Porbandar ខណៈដែលម្តាយរបស់គាត់ Putlibai Gandhi មានសាសនាយ៉ាងជ្រាលជ្រៅ និងមានឥទ្ធិពលយ៉ាងខ្លាំងលើតម្លៃសីលធម៌របស់គាត់។

គន្ធីបានទទួលការអប់រំដំបូងរបស់គាត់នៅ Rajkot មុនពេលធ្វើដំណើរទៅទីក្រុងឡុងដ៍ដើម្បីសិក្សាច្បាប់នៅប្រាសាទខាងក្នុង ជាកន្លែងដែលគាត់មានលក្ខណៈសម្បត្តិគ្រប់គ្រាន់ជាមេធាវី។ គាត់បានរៀបការជាមួយ Kasturba Gandhi ក្នុងឆ្នាំ 1883។ ពួកគេមានកូនប្រុសបួននាក់គឺ Harilal, Manilal, Ramdas និង Devdas Gandhi ។

ក្រោយមក គន្ធី បានក្លាយជាមេដឹកនាំនៃចលនាឯករាជ្យរបស់ឥណ្ឌា តាមរយៈគោលការណ៍នៃសេចក្តីពិត អហិង្សា (ahimsa) និងការមិនស្តាប់បង្គាប់ស៊ីវិល។ ការបង្រៀនរបស់គាត់បានបំផុសចលនាសេរីភាព និងសិទ្ធិស៊ីវិលជុំវិញពិភពលោក ធ្វើឱ្យគាត់ក្លាយជាមេដឹកនាំខាងសីលធម៌ និងនយោបាយដែលគួរឱ្យគោរពបំផុតក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រ។