ក្រសួងការបរទេសកាលពីថ្ងៃសុក្របានច្រានចោលការចោទប្រកាន់នៃការផ្តល់មូលនិធិបរទេសដល់គណបក្ស Cockroach Janta Party (CJP) ដែលដឹកនាំដោយ Abhijeet Dipke ដែលកំពុងដឹកនាំការតវ៉ារបស់និស្សិតនៅ Jantar Mantar និងកន្លែងផ្សេងទៀតនៅក្នុងប្រទេស។
អ្នកនាំពាក្យ MEA លោក Randhir Jaiswal បាននិយាយក្នុងអំឡុងសន្និសីទសារព័ត៌មានជាការឆ្លើយតបទៅនឹងសំណួរស្តីពីការផ្តល់មូលនិធិនៃការតវ៉ារបស់ CJP ថា “ខ្ញុំមិនមានព័ត៌មានដើម្បីចែករំលែកជាមួយអ្នកអំពីបញ្ហានេះទេ” ។
ប្រតិកម្មរបស់ MEA បានកើតឡើងបន្ទាប់ពីសមាជិកសភាគណបក្ស Bharatiya Janata លោក Nishikant Dubey បានចោទប្រកាន់ថាកងកម្លាំងប្រឆាំងឥណ្ឌានៅពីក្រោយការតវ៉ា Jantar Mantar ។ ការអះអាងស្រដៀងគ្នានេះក៏ត្រូវបានធ្វើឡើងដោយប្រធានកោសិកា IT BJP លោក Amit Malviya ផងដែរ។ រដ្ឋមន្ត្រីក្រសួងអប់រំសហភាព Dharmendra Pradhan ក៏បានពណ៌នាអ្នកតវ៉ា Jantar Mantar ថាជា “Dahshadgards” (ជ្រុលនិយម)។
ការតវ៉ារបស់ Jantar Mantar បានចាប់ផ្តើមនៅថ្ងៃទី 20 ខែមិថុនា។ រដ្ឋាភិបាលបានធ្វើការចរចាពីរជុំជាមួយមន្រ្តី CJP ។ ក្រុមអ្នកតវ៉ាកំពុងទាមទារឱ្យលោក Dharmendra Pradhan រដ្ឋមន្ត្រីក្រសួងអប់រំរបស់ប្រទេសឥណ្ឌាលាលែងពីតំណែង ជុំវិញការលេចធ្លាយក្រដាស NEET។
រដ្ឋមន្ត្រីសហភាព JP Nadda និងរដ្ឋមន្ត្រីក្រសួងការបរទេស Jitendra Singh បានជួបគណៈប្រតិភូ CJP នៅថ្ងៃនេះ។
មេដឹកនាំ CJP បាននិយាយថារដ្ឋាភិបាលបានយល់ព្រមជាគោលការណ៍ចំពោះការទាមទាររបស់ពួកគេចំនួនពីរហើយបានចំណាយពេលមួយថ្ងៃដើម្បីពិចារណាលើការទាមទារទីបី – ការលាលែងពីតំណែងរបស់លោក Dharmendra Pradhan ។
កិច្ចប្រជុំមួយទៀតនៅថ្ងៃសៅរ៍
កិច្ចប្រជុំមួយទៀតគ្រោងធ្វើនៅរសៀលថ្ងៃស្អែក។
អ្នកនាំពាក្យ CJP លោក Ashutosh Ranka បានប្រាប់អ្នកយកព័ត៌មានបន្ទាប់ពីកិច្ចប្រជុំនៅទីក្រុងញូវដែលីថា “យើងបានបង្ហាញយ៉ាងច្បាស់ថាគ្មានអ្វីតិចជាងការលាលែងពីតំណែងរបស់ Dharmendra Pradhan ឬការដកគាត់ចេញពីគណៈរដ្ឋមន្ត្រីសហភាពទេ” ។
Nadda ដែលបានជួបជាមួយក្រុមបាតុករនៅទីក្រុង New Delhi កាលពីថ្ងៃចន្ទផងដែរបាននិយាយថា រដ្ឋាភិបាលបានឮការលើកឡើងរបស់ពួកគេ ហើយនឹងឆ្លើយតបទៅពួកគេក្នុងការពិភាក្សាបន្ត។
កុប្បកម្ម និងអំពើហឹង្សាបានផ្ទុះឡើងនៅកន្លែងតវ៉ា Jantar Mantar ក្នុងទីក្រុង New Delhi ក្នុងរយៈពេលមួយសប្តាហ៍នេះ កាន់តែអាក្រក់ទៅៗ បន្ទាប់ពីប៉ូលិសបានប្រើឧស្ម័នបង្ហូរទឹកភ្នែក និងដំបងប្រឆាំងក្រុមបាតុករ ខណៈដែលពួកគេព្យាយាមដើរដង្ហែទៅកាន់សភា។
មិនមានអ្វីតិចជាងការលាលែងពីតំណែងរបស់ Dharmendra Pradhan ឬការដកគាត់ចេញពីគណៈរដ្ឋមន្ត្រីសហភាពនឹងអាចទទួលយកបាន។
ចលនានេះបានរីករាលដាលហួសពីរដ្ឋធានី ហើយការតវ៉ាដ៏ធំបានកើតឡើងនៅក្នុងទីក្រុងជាច្រើនផ្សេងទៀត រួមទាំងទីក្រុង Calcutta និង Mumbai ផងដែរ។
