មនុស្សខ្លះមានជំនាញក្នុងការសម្រេចបាននូវឯកច្ឆន្ទ។ Andie MacDowell គឺជាផ្នែកមួយនៃពួកគេ។ មានអំណោយទាន ឆើតឆាយ និងផ្តល់ដោយប្រភេទនៃសេរីភាពនៅក្នុងបរិយាកាសបិទជិត។ ជនជាតិអាមេរិកបានទទួលរង្វាន់ Humann Lifetimeពានរង្វាន់ដែលទទួលបានការទទួលស្គាល់ដោយ No More Plastic Foundation “អាជីពមិនធម្មតា និងសំឡេងតែមួយគត់របស់នាង ដែលបានធ្វើឱ្យមានការយល់ឃើញរបស់យើងយ៉ាងជ្រាលជ្រៅអំពីភាពជាស្ត្រីក្នុងរយៈពេលជាច្រើនទសវត្សរ៍”.
នៅឯ Time France Villa ដែលនៅឆ្ងាយពីភាពអ៊ូអររបស់ Croisette Andie MacDowell បានឆ្លៀតពេលនិយាយជាមួយយើងអំពីទំនាក់ទំនងពិសេសរបស់នាងចំពោះមហោស្រពភាពយន្ត Cannes និងវិធីដែលនាងបានបន្តអាជីពរបស់នាងក្នុងរយៈពេលជាច្រើនទសវត្សរ៍។
តារាស្រីរូបនេះក៏បាននិយាយជាមួយយើងអំពីរឿងនេះដែរ។ Melpomenខ្សែភាពយន្តដោយនិងជាមួយ Charlotte Dauphin ថតនៅ Estérel និងជាពិសេសនៅ Palais Bulles នៅ Théoule-sur-Mer ។
ខ្សែភាពយន្ដលក្ខណៈពិសេសមិនធម្មតានេះ ដែលបង្ហាញនៅក្រៅពិធីបុណ្យ អំពីសុខភាពផ្លូវចិត្ត និងដែលយើងលេង Pascal Greggory, Marisa Berenson, Finnegan Oldfield និងសូម្បីតែ… អតីតកីឡាករបាល់ទាត់ Robert Pirès នឹងត្រូវបានចេញផ្សាយនៅដើមឆ្នាំសិក្សាបន្ទាប់។
តើអ្នកធ្លាប់បានជួប Palme d’Or ក្នុងឆ្នាំ 1989 យ៉ាងដូចម្តេច? “ ការរួមភេទ, កុហក និងវីដេអូដោយ Steven Soderbergh ដែលអ្នកបានសម្តែង?
ជាអកុសល ខ្ញុំមិនអាចនៅទីនោះបានទេ ព្រោះខ្ញុំទើបតែមានកូនស្រីរបស់ខ្ញុំ Rainey។ ខ្ញុំមិនគិតថាខ្ញុំយល់ភ្លាមៗពីអត្ថន័យនៃ Palme d’Or ទេ។ ដូចម្ដេចវាបានធ្វើឱ្យខ្ញុំគ្មានកំហុសចំពោះអ្វីគ្រប់យ៉ាងដែលកំពុងកើតឡើង។ ប៉ុន្តែភាពយន្តនេះបានផ្លាស់ប្តូរជីវិតរបស់ខ្ញុំ។ ការងាររបស់ខ្ញុំកាន់តែងាយស្រួល មនុស្សចាប់ផ្តើមមានការយល់ឃើញផ្សេងពីវា។ នៅពេលដែលខ្ញុំត្រលប់មកវិញនៅពេលក្រោយ ខ្ញុំបានដឹងថាទីក្រុង Cannes ជាអ្វី ហើយវាមានថាមពលខ្លាំងប៉ុណ្ណា។
ក្រោយមក យើងតែងតែឃើញអ្នកនៅក្នុងពិធីបុណ្យ…
បាទ/ចាស៎ ខ្ញុំមិនដឹងថាពេលណាទីមួយនោះទេ។ ប៉ុន្តែខ្ញុំដឹងថាខ្ញុំបានរួមគ្នាជាមួយ Diane Keaton ការតភ្ជាប់នៃការចងចាំ (1995) បន្ទាប់មកជាមួយ Wim Wenders សម្រាប់ ចុងបញ្ចប់នៃអំពើហឹង្សា (១៩៩៧)។ បន្ទាប់មកភាពជាដៃគូរបស់ខ្ញុំជាមួយ L’Oréal បានចាប់ផ្តើម ហើយនោះក៏ជាផ្នែកមួយដ៏ធំនៃជីវិតរបស់ខ្ញុំនៅទីនេះផងដែរ។
Charlotte Dauphin បង្ហាញអ្នកនៅក្នុង Melpomenនិយាយថាអ្នកដឹងពីរបៀប “ទទួលយកពេលវេលា” ជំនួសឱ្យការស៊ូទ្រាំវា។ តើអ្នកយល់ព្រមទេ?
និយាយតាមត្រង់ទៅ ខ្ញុំគិតថាពិភពលោកគិតច្រើនពេកអំពីអត្ថន័យនៃការក្លាយជាមនុស្សចាស់។ វាគ្រាន់តែជាដំណាក់កាលមួយទៀតនៃជីវិត។ វាត្រូវបានគេនិយាយជាយូរមកហើយថាតារាសម្តែងនៅក្នុងហូលីវូដត្រូវបានបញ្ចប់បន្ទាប់ពី 40 ឆ្នាំ។ ប៉ុន្តែវាស្ទើរតែដូចជាយើងពង្រឹងគោលគំនិតនេះដោយលើកវាឡើងជាបន្តបន្ទាប់។ បន្ទាប់មក វាជាការពិតដែលស្ត្រី ជាពិសេសអ្នកដឹកនាំរឿង មិនតែងតែទទួលបានការគាំទ្រដែលពួកគេសមនឹងទទួលនោះទេ។ ខណៈពេលដែលការច្នៃប្រឌិត និងសំឡេងរបស់ពួកគេគឺប្លែកពីគេ។
ហើយតើអ្នកធ្លាប់គិតចង់បង្កើតខ្សែភាពយន្តទេ?
ការដឹកនាំគឺជាការងារដ៏លំបាកមួយ វាទាមទារថាមពលច្រើន… អ្វីដែលខ្ញុំស្រលាញ់គឺការផលិត ស្វែងរកគំនិតល្អៗ ចូលរួមក្នុងដំណើរការច្នៃប្រឌិត និងធ្វើឱ្យអ្វីៗកើតឡើង។
ហេតុអ្វីបានជាអ្នកយល់ព្រមសម្ដែងនៅMelpomène?
ខ្ញុំត្រូវបានគេហៅឱ្យដើរតួជា Lady Rain ។ ខ្ញុំមានអារម្មណ៍ថាមានទំនាក់ទំនងយ៉ាងស៊ីជម្រៅទៅនឹងប្រធានបទនេះ ដោយសារតែម្តាយរបស់ខ្ញុំត្រូវបានគេធ្វើរោគវិនិច្ឆ័យថាមានជម្ងឺវិកលចរិកភ្លាមៗបន្ទាប់ពីខ្ញុំកើត ហើយត្រូវបានបញ្ជូនទៅមន្ទីរពេទ្យវិកលចរិក ជាកន្លែងដែលនាងត្រូវបានទទួលការព្យាបាលដោយ electroshock ។ ខ្ញុំគិតថាវត្ថុខ្លះពិតជាមាននៅក្នុង DNA របស់ខ្ញុំ… ការមិនយល់ថាម្តាយរបស់ខ្ញុំពិតជាមានឥទ្ធិពលមកលើខ្ញុំបានធ្វើឱ្យខ្ញុំយល់ទាំងស្រុងពីចរិតលក្ខណៈរបស់ខ្ញុំ។ Charlotte បានផ្តល់ឱ្យខ្ញុំនូវសេរីភាពជាច្រើន ហើយទទួលយកបាននូវរបៀបដែលខ្ញុំលេងវា។
តើអ្នកត្រូវតស៊ូដើម្បីរក្សាសុខភាពផ្លូវចិត្តរបស់អ្នកនៅក្នុងឧស្សាហកម្មភាពយន្តដែរឬទេ?
បាទ/ចាស៎ ខ្ញុំគិតថាតាមរបៀបខ្លះ យើងទាំងអស់គ្នាតស៊ូជាមួយការរក្សាសុខភាពផ្លូវចិត្តរបស់យើង។ សម្រាប់ការប្រកួតខ្លះមានការលំបាកជាងអ្នកផ្សេងទៀត វាជាការប្រជែងដ៏អស្ចារ្យ។ នេះអាស្រ័យលើកាលៈទេសៈ និងក៏អាស្រ័យលើគីមីសាស្ត្រក្នុងខួរក្បាល។
កូនពីរនាក់របស់អ្នក កូនស្រីរបស់អ្នកគឺ Rainey និង Margaret Qualley កំពុងបន្តអាជីពនៅក្នុងរោងកុន។ តើអ្នកបានផ្តល់ដំបូន្មានសំខាន់ៗអ្វីខ្លះដល់ពួកគេ?
ខ្ញុំគ្រាន់តែបង្រៀនពួកគេទាំងអស់គ្នាឲ្យសិក្សាភាពយន្ត ស្គាល់អ្វីដែលពួកគេចូលចិត្ត និងស្វែងរកវិធីរបស់ខ្លួន។ អ្នកបានធ្វើវា។
