នៅក្នុងផ្នែករបស់គាត់ នៅទីនេះ និងទីនោះ ប្រចាំថ្ងៃ ពេលវេលា រំឭកយើងអំពីការធ្វើដំណើររបស់ជនជាតិអាឡឺម៉ង់ដែលមានទម្រង់ខុសគ្នាខ្លាំង ដែលមានលក្ខណៈដូចគ្នាថាពួកគេបានធ្វើអន្តោប្រវេសន៍ទៅគ្រប់ជ្រុងទាំងអស់នៃពិភពលោក។ ជាពិសេស យើងអាចអានរូបភាពរបស់ Ruth Gutenberg បាន។ ខ្ញុំមានចំណង់ចំណូលចិត្តនឹងនូវែលសេឡង់តាំងពីខ្ញុំអានសៀវភៅកាលពីក្មេង។ ព្រះអម្ចាស់នៃចិញ្ចៀន, ក្នុងឆ្នាំ 2013 នាងមានឱកាសសម្រាករយៈពេល 4 ខែនៅទីនោះនៅផ្ទះម៉ូតូ។ ក្រោយពេលត្រឡប់មកវិញ នាងបានក្លាយជាមេធាវី ប៉ុន្តែក្តីសុបិនចង់តាំងលំនៅក្នុងប្រទេសនេះមិនដែលចាកចេញពីនាងឡើយ។ នាងបានត្រលប់ទៅទីនោះវិញក្នុងឆ្នាំ ២០១៦ ដោយធ្វើការនៅ Queenstown ប៉ុន្តែនៅទីបំផុតបានទៅប្រទេសអាឡឺម៉ង់ដើម្បីបញ្ចប់សញ្ញាបត្រច្បាប់របស់នាង។ បន្ទាប់មកវាច្បាស់ចំពោះប្តីរបស់នាង: ពួកគេត្រូវចាកចេញម្តងទៀត។ “គុណភាពនៃជីវិតនៅទីនេះគឺមិនអាចប្រៀបផ្ទឹមបាន នាងនិយាយ។ ខ្ញុំចង់ធ្វើចំណាកស្រុកជាយូរមកហើយ ដែលវាមិនពិបាកសម្រាប់ខ្ញុំក្នុងការធ្វើចំណាកស្រុក។ យ៉ាងហោចណាស់ខ្ញុំអាចយកដៃគូនិងសេះរបស់ខ្ញុំទៅជាមួយបាន។ ក្នុងពេលជាមួយគ្នានេះ ខ្ញុំបានរកឃើញវិធីមួយដើម្បីធ្វើការពីចម្ងាយទាំងស្រុងក្នុងនាមជាមេធាវីអាល្លឺម៉ង់។ ខ្ញុំបានក្លាយជាអ្នកធ្វើការដោយខ្លួនឯង ហើយបានបង្កើតក្រុមហ៊ុនច្បាប់ដែលមានឯកទេសខាងច្បាប់គ្រួសារ និងមរតក»។
ប្រឈមមុខនឹងការសម្រេចចិត្តប្រកបដោយសុវត្ថិភាព និងគិតគូរយ៉ាងម៉ត់ចត់បែបនេះ មនុស្សជុំវិញខ្លួនបង្ហាញការយោគយល់ ទោះបីជាមិត្តភាពខ្លះត្រូវបាត់បង់ក្នុងដំណើរការក៏ដោយ។ ជាការពិតណាស់ ចម្ងាយក៏មានន័យថាបាត់ឱកាសសំខាន់ៗផងដែរ ដូចជាកំណើតរបស់ព្រះ ឬក្មួយប្រុសជាដើម។
ការផ្លាស់ប្តូរសំខាន់ៗ
យ៉ាងណាក៏ដោយ គូស្នេហ៍មួយគូនេះស្រឡាញ់ជីវិតបច្ចុប្បន្នរបស់ពួកគេ ដែលផ្ដោតលើធម្មជាតិទាំងស្រុង។ ហិរញ្ញវត្ថុ តម្លៃនៃការរស់នៅគឺខ្ពស់ជាងនៅប្រទេសអាល្លឺម៉ង់ ហើយនេះតម្រូវឱ្យមានការកែតម្រូវ និងការសម្របសម្រួល។ ជាឧទាហរណ៍ ប្តីប្រពន្ធមួយគូនេះរស់នៅក្នុងផ្ទះធំមួយដែលពួកគេជួល និងចែករំលែកជាមួយមិត្តរួមបន្ទប់។ “នៅប្រទេសអាឡឺម៉ង់ យើងប្រហែលជាមានលទ្ធភាពទិញអាផាតមិនផ្ទាល់ខ្លួនរបស់យើង។ ប៉ុន្តែនៅទីនេះយើងមានកន្លែងទំនេរច្រើន និងទេសភាពដ៏ស្រស់ស្អាតនៃភ្នំ”។ ពន្យល់មេធាវី។
នាងធ្វើការពីចម្ងាយទាំងស្រុង ហើយនេះមិនមែនជាបញ្ហាសម្រាប់នាងទេ៖ នាងធ្វើការតែម៉ោងអាឡឺម៉ង់សម្រាប់ការប្រជុំ និងសវនាការ ដែលមានន័យថា ពេលខ្លះនាងចូលគេងយឺតបន្តិច ប៉ុន្តែអនុញ្ញាតឱ្យនាងធ្វើដូច្នេះបាន ទោះបីជានាងមិនធ្វើក៏ដោយ។ “មិនមែនពេលព្រឹកទេ” ដើម្បីពន្យារពេលថ្ងៃរបស់អ្នក។
ប្រយ័ត្ននឹងការលំបាក
នៅពេលសួរដោយកាសែតប្រចាំថ្ងៃថានាងនឹកអ្វីនៅប្រទេសអាឡឺម៉ង់ នាងមិនស្ទាក់ស្ទើរទេ៖ “រដ្ឋសុខុមាលភាព” ។ នៅប្រទេសនូវែលសេឡង់ មានការការពារតិចជាងសម្រាប់កម្មករ ការឈប់សម្រាកដែលមានប្រាក់ខែតិច អ្នកជួលមិនសូវទទួលបានការការពារ ហើយប្រព័ន្ធថែទាំសុខភាពមិនសូវមានប្រសិទ្ធភាព។ ទាំងនេះគឺជាចំណុចសំខាន់ណាស់ ប៉ុន្តែ Ruth Gutenberg មិនត្រូវបានការពារពីពួកគេទេ។“ប្រភេទនៃការភ្ញាក់ផ្អើលនៃវប្បធម៌បញ្ច្រាស” ពេលដែលនាងត្រឡប់ទៅប្រទេសអាល្លឺម៉ង់សម្រាប់វិស្សមកាលកាលពីពីរឆ្នាំមុន។ នាងបានរកឃើញមនុស្ស “មិនគួរឱ្យជឿ” ហើយបាននិយាយទៅកាន់ខ្លួនឯង «បារម្ភអំពីបរិយាកាសនយោបាយក្នុងប្រទេសអាល្លឺម៉ង់ ជាពិសេសអំពីការផ្លាស់ប្តូរទៅខាងស្ដាំ»។
ប្រសិនបើនាងប្រាកដក្នុងជម្រើសរបស់នាង នាងនៅតែមានដំបូន្មានមួយ: ទទួលបានការគាំទ្រ។
“អ្នកមិនអាចត្រូវបានជូនដំណឹងពេកទេ។ ដំណើរការនៃការទទួលបានទិដ្ឋាការគឺហត់នឿយ និងគួរឱ្យអាម៉ាស់ (…)។ ខ្ញុំគិតថាខ្ញុំអាចដោះស្រាយដំណើរការនេះបានព្រោះខ្ញុំជាមេធាវី។ ប៉ុន្តែប្រព័ន្ធកំពុងផ្លាស់ប្តូរជានិច្ច។ មានតែអ្នកប្រឹក្សាផ្នែកអន្តោប្រវេសន៍ប៉ុណ្ណោះដែលមានឱកាសជោគជ័យ។”
ទោះបីជាមានឧបសគ្គនៅពេលណា ពេលវេលា ប្រសិនបើនាងសួរនាងថានាងសោកស្ដាយអ្វី នាងឆ្លើយដោយអវិជ្ជមានដោយមិនស្ទាក់ស្ទើរ។ វាមិនអាចទៅរួចសម្រាប់ពួកគេក្នុងការត្រឡប់ទៅប្រទេសអាល្លឺម៉ង់ដើម្បីរស់នៅ “មិនអាចស្រមៃបានទេ។”
